De ‘knuffel’bloem is klaar. Het is niet echt een knuffel. Er zit een stengel van ijzerdraad in zodat hij buigbaar is. Je kunt em dus zo ergens omheen buigen of wat ook maar.

De knuffel waar ik mee bezig was is klaar, alweer een tijdje maar natuurlijk duurt het altijd efkes wat langer voor dat op de web-log te lezen is

Dit is em:

Hoewel hij hier en daar niet helemaal zo mooi gelukt is vind ik het lang niet slecht voor een eerste knuffel.

En ik ben meteen met iets begonnen, namelijk het maken van een bloem, ook van stof. Het is de bedoeling dat het zo’n bloem wordt waar een steel aan zit die buigbaar is. Zie hieronder:

Ik ben nog niet zo ver. Ik heb het gele hartje met daaraan vast 5 rode bloemblaadjes. Nu ben ik bezig om van elk bloemblaadje een dubbelzijdig blaadje te maken zodat het mooi afgewerkt is straks en er ook iets van vulling in kan. En als dat klaar is moet ik eerst bedenken hoe het verder moet

Zonder een patroon van internet om te volgen, zal dit wel iets langer duren voor het af is. Maar ik hou jullie op de hoogte

Beppe:

…. die ik soms tegenkwam op de fiets als ik uit school kwam.

…. waar we naar toegingen om in de tuin te helpen.

…. die zelfs voor de hond nog wat lekkers meenam als ze langskwam.

…. waar we op nieuwjaarsdag naar toe gingen om oliebollen, appelflappen, nieuwjaarsrolletjes en worstenbroodjes te eten, voordat er in het schemerdonker nog wat overgehouden vuurwerk werd afgestoken.

…. die suikerziekte had.

…. die altijd met haar handen gevouwen zat en met haar duimen draaide.

…. die eerst niet uit haar huisje weg wilde om dichter bij ons te komen wonen en het later best leuk vond in haar nieuwe kleinere huisje.

… die een aantal keer per jaar naar het ziekenhuis moest voor oog- en suikercontroles.

…. die de tv zo luid had staan dat de hele straat het kon horen.

…. waar je nog best een grapje mee kon uithalen.

…. waar stapels koffiedik rond de aardbeien lagen tegen de katten.

…. die het hele jaar rond verkouden meende te zijn en daarom nog eerder zonder sleutel dan zonder zakdoek het huis verliet.

…. wiens ogen steeds slechter werden.

…. die vorig jaar januari gevallen is en mede daardoor niet meer op zichezelf kon wonen.

…. die steeds minder de deur uitkwam.

…. voor wie het dagelijkse ritme een steeds grotere opgave werd.

…. die buiten adem was na het omkleden.

…. die je soms niet direct herkende.

…. die niet meer wist of je er een dag eerder ook geweest was.

…. die vergat te eten.

…. die niet meer zelf naar de wc kon.

Beppe die op 6 juni is overleden in haar slaap.

De heer is haar herder, het ontbreekt haar aan niets.

Hij laat haar rusten in groene weiden, en voert haar naar vredig water.

Hij geeft haar nieuwe kracht en leidt haar langs veilige paden tot eer van Zijn naam.

Al ging haar weg door een donker dal, zij vreesde geen gevaar.

Want U was bij haar, Uw stok en Uw staf, zij gaven haar moed.

Rust nu maar uit, Bep. Dan ben je fitter dan je ooit geweest bent, voor de grote dag als we elkaar allemaal weer zullen zien.

Ik ben een kerkganger, geen fanatieke. Ik vind het niet altijd leuk, het raakt me niet altijd en soms was ik ook liever ergens anders. Maar ik ga meestal toch want ik weet nooit of er deze keer iets wordt gezegd waar ik me door geraakt voel.

Vanochtend raakte het me wel. De preek sprak me aan, het was dus een aanspreek.

De regeltjes die er in een kerk vaak zijn, daar heb ik wel eens moeite mee. Dingen gaan zoals ze ‘horen’ te gaan en gaan ze anders dan is dat raar of stom of het hoort niet zo…… Maar we hebben verschillende ideeen en als mens moet je zo oppassen met oordelen over wat God wel en niet goed zal vinden. Dat weten we gewoon niet. Want of je nu 1 of 2 keer naar de kerk moet gaan op een zondag……. Wie bepaalt dat?

Vandaag had de predikant het over de rust en onrust van het geloven. De Geest van God, de Heilige Geest, is als de wind. Zo waait de Geest nu anders dan bijvoorbeeld 50 jaar terug als je kijkt naar de kerk. Er treden veranderingen op en oudere mensen heben daar wel eens moeite mee. Dus de jongere generatie behoort daar rekening mee te houden, maar de oudere generatie moet ook inzien dat de tijden nu eenmaal veranderen. Met ons tv- en pc-tijdperk is een beamer in de kerk bijna onvermijdelijk. Het gaat erom dat het de jongeren meer zal aanspreken en dat zij zich ook meer inzetten voor de kerk, dat ze het geloven leuker vinden. Dit is immers geen generatie meer van stilzitten en luisteren. Men moet wat doen! Als je geen beamer hebt zou dat kunnen leiden tot het weggaan van jongeren omdat het geloof saai lijkt. Maar met het komen van een beamer zal dat niet leiden tot minder gelovigen onder de oudere generatie. Misschien gaan ze wel weg uit de kerk, maar ze zullen niet bij God weggaan. Daarom moet je als kerk wel met je tijd meegaan wil je meer jongeren aanspreken.

Ikzelf heb moeite met regels als belijdenis doen voordat je er bijhoort……. Avondmaal vieren. Niet dat ik er op tegen ben maar soms knaagt het wel. Voor mijn gevoel kan ik zonder deze zaken ook gewoon geloven.

Vroeger waren de gelovigen slaven zo zei de dominee. Slaven van de wet (oude testament) Men hield zich aan de door God ingestelde regels en wetten om zo te laten zien dat zij geloofden. God had die wetten gegeven omdat het volk het spoor kwijt was. Door de regels kwamen ze op het goede spoor.

Maar in het nieuwe testament gaf Jezus er een heel andere draai aan. Het moeten ging er af. Niet meer je moet dit en je moet dat. Het negatieve verdween en er kwam het positieve ‘heb je naaste lief’ voor in de plaats. Als je Jezus aanneemt als je Redder en dus in hem gelooft dan heb je het eeuwige leven. Daar wordt ook niet gesproken over dat je eerst belijdenis moet hebben gedaan voordat je avondmaal kunt meevieren. Van slaven werden we ineens kinderen van God. En geen enkel kind is hetzelfde en handelt hetzelfde. Elk kind heeft zijn eigen verstand en zet zich op zijn eigen manier in voor dingen, zoals de samenleving of zijn gezin. Zo is het ook met christenen. Iedereen heeft zijn eigen manier van doen en kan dus anders denken over wat ik hier schrijf. Het gaat er om of dat wat je doet ook echt en oprecht is. Doe je alles voor jezelf of is het gericht op bijvoorbeeld je zieke familielid?

Ik hou daarom erg van Spreuken 16:2

Een mens kiest in zijn eigen ogen altijd de juiste weg, De Heer toetst wat hem innerlijk beweegt.

Het gaat altijd om de bedoeling achter je daden. Want iedereen maakt fouten waarmee hij een ander kan kwetsen, maar die wist je niet van te voren, anders deed je het immers wel anders. Als jij last van je geweten krijgt als je steelt, misschien moet je het dan maar niet doen. Je gevoel vertelt je meestal wel wat je moet doen. Zo sprak ik eens iemand die elke zondag 2 keer naar de kerk gaat omdat zij het gevoel heeft dat God dat aanbiedt en dat zij er daarom ook gebruik van hoort te maken. Zij wil dat aanbod niet afslaan. Wie ben ik om te zeggen dat zij maar beter 1 keer per zondag naar de kerk moet gaan, omdat ik dat ook doe?

Redenen en bedoeling zijn heel erg belangrijk en ik probeer meestal mijn naaste in gedachten te houden. Ik kan best een lelijk woord tegen iemand zeggen als ik bijvoorbeeld in Amsterdam iemand zie lopen. Diegene kent mij niet en waarschijlijk zie je elkaar nooit weer. Maar als mij dat zou overkomen zou me dat de rest van de dag achtervolgen en het geeft me geen goed gevoel. Ben je vriendlijk dan geeft dat de mensen een goed gevoel. En het is zo’n kleine moeite.

Iedereen is verschillend en doet dingen op zijn eigen manier. Niks mis mee zolang de bedoeling maar goed is. En dan is het ook niet erg als je beslissing verkeerd uitpakt. Je leert ervan.

Joh 3:16  Opdat een ieder die in hem gelooft, niet verloren gaat, maar het eeuwig leven heeft.

Creatief blijven is het doel, maar dat valt niet altijd mee. Vaak schort het aan inspiratie en heel soms ook wel een beetje aan de motivatie. Meestal wil ik wel wat, maar weet ik gewoon niet wat! Nu ben met iets geheel nieuws begonnen, namelijk een knuffel maken!

Na eerst iets heel simpels zelf in elkaar geflanst te hebben (en niet heel erg super tevreden, want het is gewoon best wel moeilijk) heb ik op internet een patroon gevonden voor het maken van een vogelbekdier. En dat is ook zowat het enige patroon wat je gratis kunt krijgen en wat ook beetje leuk is en niet oubollig. Het beestje moet er zo uit komen te zien, qua vorm, want je kunt zelf natuurlijk je stoffen en je kleuren bepalen:

Mijn schoonmoeder heeft genoeg stof over, van het vele kleding maken, om wat geschikts uit te kiezen, voorwaarde was wel dat het zacht moest zijn, want anders is het knuffeleffect een beetje weg.

Ik ben dus begonnen maar heb het nog lang niet af. De pootjes heb ik alvast opgevuld met schapenwol, alhoewel ze in het voorbeeld alleen in het lijf vulling doen. Dit is wat ik tot nu toe heb en hoe het er straks ongeveer uit zal zien.

De pootjes en boven en onder lijf zitten nog niet vast. Als ik dat gedaan heb en de vulling erin heb is ie klaar. Ik hou jullie op de hoogte!

Over twee weken is het alweer Pasen. Eindelijk na Kerst weer een reden om een leuk stukje in elkaar te zetten. Mijn lieve boer heeft een tijd geleden een bosje bloemen voor mij gekocht. En het was speciaal uitgezocht om er ook nog wat aan te hebben als het bosje zelf is uitgebloeid. Ik kijk vaak op een heel andere manier naar dingen en daarom is het leuk dat Marginus bij het uitzoeken van een bos bloemen meer op mijn manier heeft gekeken, ipv alleen te kijken naar wat het nu te bieden heeft.

Dit was het boskje:

Toen het bosje niet meer was, was er nog wel het ‘frame’: namelijk deze bruine nest-achtige boeketvorm gemaakt van…….???? Geen idee waarvan eigenlijk…… Iets van dorre takjes ofzo

Hoe dan ook. Marginus vertelde bij het overhandigen al meteen dat als het straks Pasen zou zijn, dat het misschien wel leuk zou zijn om er een paasstukje van te maken. Het leek immers al op een nest, dus de basis voor een stel eieren!!!

En dit is het uiteindelijk geworden:

Ik heb er eerst kronkeltakjes van de hazelaar omheen gemaakt met binddraad, wel zo dat ze in het midden in de vaas staan, dus water krijgen. Ze lopen al mooi uit, waardoor het fris oogt en vol van nieuw leven. Op dezelfde manier ook klimoptakjes. Dan van een balletje hooi en nestje fabriceren en dat er in het midden in leggen. Ook weer beetje vastgemaakt met binddraad. Wat gele donsballetjes en uitgeblazen kwarteleitjes erbij (want ik vond een gewoon kippenei iets te groot hiervoor) Door de bovenste rand heb ik een stuk raffia ruw gevlochten. En tot slot wat gele veertjes voor een wat speels effect.

Ik wilde het niet al te netjes maken want een nest kan vaak ook een rommeltje lijken. Het is echt heel simpel gemaakt. Ook omdat het voorjaar nu begint en nog niet alles vol van leven lijkt. Het moet nog op gang komen en zo ook in dit stukje, met de pas beginnende hazelaarstakjes.

Mening is welkom, tips natuurlijk ook altijd!!!!

Ik ben een piekeraar. Ik pieker heel wat af. Marginus wordt er niet altijd vrolijk van en ikzelf meestal ook niet. Maar wat mij nu eenmaal bezighoudt laat me niet zomaar weer los. Ik kan onzeker worden over van alles en nog wat. En dat is jammer want dan mis ik waar het nu eigenlijk allemaal om draait in mijn leven. Op die momenten lijkt alles wat ik heb namelijk ineens niet meer belangrijk. Iets onbenulligs krijgt de overhand.

Daarom is het belangrijk voor mezelf duidelijk te houden wat ik belangrijk vind. En ik schrijf het hier op zodat ik het na kan lezen als dat nodig is. Maar ook zodat jullie weten wat ik belangrijk vind. Misschien helpt dat mij te begrijpen als je soms eens een andere mening hebt.

Wat hieronder volgt is niet gebonden aan een bepaalde volgorde, natuurlijk is het 1 belangrijker dan het ander maar ik vind blijkbaar alles de moeite waard om te zeggen, anders stond het er niet. Dus onderstaande heeft mijn prioriteit in mijn leven, ongeacht de volgorde. Het goed onder woorden brengen zal niet meevallen maar hier komt ie! Sorry het is een lang verhaal.

• Marginus. Ik ben erg gelukkig met Marginus, op 26 september zijn we getrouwd en het is geweldig. Mijn leven draait voor het grootste deel om hem. Ik wil hem gelukkig maken, er voor hem zijn en oud met hem worden.
• Mijn werk. Ik ben blij met mijn werk als postbezorger. Dat is niet heel belangrijk voor mij want als ik hier op de boerderij echt nodig was, dan bleef ik thuis en zou ik het liefste samen met Marginus hier de boel runnen. Maar nu dat (nog) niet het geval is ben ik blij dat ik dit baantje heb. Want het is heerlijk om al fietsend je werk te doen. De betere seizoenen staan voor de deur dus wat wil ik nog meer. Dit ruil ik niet gauw in voor een kantoorbaan, brrr. Het interesseert me geen fluit dat mijn opleiding hier niets mee te maken had. Sinds ik Marginus heb leren kennen is mijn toekomstbeeld nu eenmaal veranderd. Voorheen had ik Marginus niet, of een boerderij om rekening mee te houden, wist ik nog niet waar ik zou gaan wonen, dat hing van mijn werk af. Maar nu heb ik Marginus en wonen we hier, omdat we een bedrijf hebben. Dus ik heb mijn werkkeuze erop aangepast. En ik vind het heerlijk werk.
• De boerderij. Alhoewel de boerderij nog niet heeeeel erg eigen voelt, vind ik het natuurlijk wel belangrijk. Nu runt Marginus het eigenlijk met zijn vader als je simpelweg kijkt naar wie er hier het werk doen. Maar natuurlijk helpt de rest ook als het nodig is. En dat doe ik ook en ook wel dingen uit mezelf maar ik voel me hier (nog) niet inmisbaar, wat boerderij betreft.
• Ons huisje. Ik hecht er waarde aan mijn huishouden een beetje op orde te hebben. Het is hier natuurlijk heus niet altijd spic en span, maar ik doe mijn best het hier netjes te houden. Ik probeer een beetje normaal en gezond eten op tafel te zetten en ook op min of meer gezette tijden ivm het bedrijf. Dit heeft ook met Marginus te maken, want ik probeer op deze manier hier een thuis voor ons beiden te maken.
• Geloof. Een hele belangrijke. Ik geloof dat God de wereld heeft gemaakt en dat Jezus is gestorven voor onze zonden. Dat wil zeggen dat er voor een ieder van ons een plekje wacht in de hemel. Daar hoef je niets voor te doen, dat is er al. Er is 1 vereiste: Geloof het! Als je het gelooft komen er vanzelf meer dingen die je als gelovige ‘behoort’ te doen. Want die wil je dan ook. Ik ben immers dankbaar voor die gereserveerde plek dat ik ook mijn best doe hier op de aardbol. Voor mij betekent een goede christen zijn: respect voor God, maar vooral ook voor de mensen om je heen. Neem mijn werk bijvoorbeeld. Ik doe mijn best mijn werk goed te doen zodat een ieder zijn eigen post ontvangt. En ik ben vriendelijk als mensen mij wat vragen en noem maar op. Natuurlijk fiets ik niet met een big smile door Zuidwolde en heb ik ook weleens een rotdag, maar ik doe mijn best. Want we leven hier samen dus we oeten er samen wat van maken en vooral een ieder in zijn waarde laten. Iedereen heeft zijn eigen ideeen en opvattingen, dus ik doe mijn best die te respecteren.
• Verder heb ik respect voor deze aarde (omdat God die gemaakt heeft en ik er mag wonen) Dat houdt in dat ik nooit bewust rotzooi op straat of in de natuur gooi. Ik kan een berm naast een snelweg tot natuur rekenen en mooi vinden, maar het wordt al gauw verprutst door een colablikje of een chipszak. Ook zal ik niet bewust op een dier trappen ongeacht hoe klein dit is. Het is ook weer niet zo dat ik niet meer over gras loop omdat daar misschien wel een kleine mier kan lopen. Er zijn grenzen. Maar als ik een slak op het fietspad zie probeer ik die te ontwijken, simpel zat. Een slak is een levend wezen en heeft zo zijn eigen levensdoelen. Ik vind het spijtig als die beeindigd worden door mijn wiel. Ik geniet van een rood/oranje zon of een blaadje aan een boom. Elke plant heeft zijn schoonheid, ook als het ergens groeit waar men het niet wil en wanneer het daarom de stempel onkruid krijgt.
• Vrienden en familie. Familie wordt je gegeven en vrienden kies je, simpel gezegd. Maar beide relaties zijn even belangrijk om te onderhouden. Ook als het niet altijd koek en ei is. We zijn allemaal mensen dus je kunt niet altijd dezelfde mening delen. Maar daar leer je altijd alleen maar van.

De laatste tijd vraag ik mezelf regelmatig af wat er nu echt belangrijk is in het leven. Waar draait het nu echt om? Alle dingen die je meestal belangrijk vind zijn aardse dingen, maar zodra je dood bent is dat niet meer belangrijk, dan heb je niks meer aan je mooie spijkerbroek of je dure auto of die postzegelverzameling. Tuurlijk mag je er tijdens je leven wel plezier aan hebben beleefd, dat is wat anders. Maar je moet er niet in doordraaien. Want het is allemaal tijdelijk. Op dit moment is Marginus een van de allerbelangrijkste dingen in mijn leven. Maar ik wil zelf graag dat God nog belangrijker wordt en dat is Hij niet altijd. Want aan mijn geloof heb ik namelijk nog wat als ik straks het hoekje omga. Cru gezegd heb ik dan niets meer aan deze hele wereld en dus ook niet aan Marginus (mocht hij nog in leven zijn) Want het gaat erom of ik geloof en of ik dus in de hemel kom, en mijn gereserveerde plekje mag innemen.

Wil je hierop reageren dan mag dat, maar dit is mijn mening dus het is niet iets van wel of niet waar. Mensen verschillen in alles dus ook in hun doelen. Ik ben benieuwd naar jouw kijk op wat belangrijk is in je leven en hoe jij er tegenaan kijkt. Reageer gerust! 

Hier op de boerderij heb ik altijd veel materiaal bij de hand voor mijn creatieve uitspattingen. Van stro kun je kransen maken bijvoorbeeld, maar ook hooi is handig. Het ruikt vaak wel wat sterk dus om het in je huis te hebben is niet altijd zo super.

Zo kun je bijvoorbeeld een fruitschaal maken.

Nouja niet de schaal zelf, maar de inhoud. Een peer, een appel, een banaan en een tomaat. Hoe ga je te werk?

Het is simpel. Voor de appel:

Je pakt een grote pluk hooi, knijpt dat een beetje in een bol om te zien of je genoeg of veel te veel hooi hebt en dan ga je er met garen (liefst beetje de kleur van het hooi) omheen. Gewoon eerst beginnen met het garen er omheen te wikkelen, want dat is de beste manier om te zien of het lukt. Wordt de vorm niet mooi dan moet je harder aantrekken als je teveel hooi ergens hebt zitten of juist een pluk hooi toevoegen als je te weinig hebt.

Net zolang doorwikkelen tot je de gewenste vorm hebt gekregen. Een appel is niet helemaal rond maar heeft een beetje een deuk onder en bovenaan. Dit kun je maken door het hooi in te drukken. Dan even met de schaar de uitstekende sprietjes hooi wegknippen, maar pas op dat je dan niet een wikkeldraadje doorknipt want dan kun je weer opnieuw beginnen!!!!

Tot slot een klein stukje tak als stokje erboven opplakken en eventueel een (gedroogd) blaadje en klaar is je appel.

Zelf heb ik er nog twee oogjes opgeplakt en een mond en neusje gemaakt (met garen in de gewenste kleur erop naaien)

Als je dit lukt is het verder ook niet moeilijk om nog andere fruitsoorten te maken. Je kunt desnoods echt fruit als voorbeeld gebruiken. Voor de tomaat heb ik het kruintje van een echte tomaat bewaart en deze op de hooitomaat geplakt.

De peer, met blaadje en stokje

En hieronder de tomaat, met het echte kruintje. Gewoon van echte tomaat halen, laten drogen en zorgen dat het niet helemaal opkrult. Dan lijm eraan en opplakken.

In de herfst heb ik een krans gemaakt van eikenbladeren in herfstkleuren. Hier en daar wat van die hoedjes van eikels er tussen en tot slot wat siermais om het af te maken.

Je kunt zelf ook heel simpel een krans maken. Als je stro hebt kun je de basiskrans ook zelf maken en anders gewoon een krans kopen in de winkel. Voor de rest je fantasie gebruiken! Eerst bedenken wat voor soort krans het moet worden en welke kleuren je wilt gebruiken. Want teveel verschillende dingen gebruiken is vaak niet zo mooi. Hou het simpel en niet al te druk.

Ik zet alles meestal vast met naald en draad, vaak wordt ook lijm aangeraden, dus dat kan ook. Vast is vast! Allerlei soorten bladeren haal je gewoon in het bos net als dennentakjes en dennenappels ed. Dat ruikt ook nog eens heerlijk.

Als je bladeren gebruikt, moet je er niet te weinig opdoen, want als ze drogen kunnen er gaten in vallen. Die kun je natuurlijk ook weer opvullen met bijvoorbeeld siermais, zoals ik heb gedaan. Toch kun je nog wel hier en daar een stukje van de strokrans zien.

Bedenk ook van te voren waar de krans moet hangen. Buiten heb je te maken met wind en regen, dan moet het extra goed vastgemaakt worden. Gebruik geen spul wat niet tegen regen kan.

Onderstaande krans hangt bij ons in de wc.

Heb je wel eens dat je je afvraagt wat je doel is in het leven? Misschien heb je het allemaal wel heel helder. Je hebt misschien een droombaan of een leuke vriendenkring (noem maar op) en je geniet van het leven. Maar dan nog kun je je toch afvragen wat je doel is. Een christelijke persoon zegt misschien: Mijn doel is dat ik leef zoals dat in de Bijbel van me gevraagd wordt. Ik probeer dicht bij God te leven en goed te zijn voor al die andere mensen om mij heen…..

Dat klinkt allemaal hartstikke goed, maar wat is nou precies het doel van je bestaan? Wat is nu de reden dat je in een christelijk gezin geboren bent, of dat je in Nederland woont? Waarom ontmoet je nu wel of niet de ware? Waarom wordt de een ziek en sterft hij of zij jong? Waarom draait deze wereld om geld? Waarom loop jij hier ook rond en wat is het nut ervan of je er wel of niet bent?

Hier krijg je (ik) natuurlijk nooit een antwoord op. In ieder geval niet zolang ik nog leef. Toch houdt het me zo nu en dan behoorlijk bezig. En dat je al van te voren weet dat je er geen antwoord op vindt is helemaal frustrerend. En er dan toch over na blijven denken……

Om depressief van te worden.

Zo beland je in een cirkel. Ik word gewoon moedeloos van mijn eigen denken. En omdat ik er niet uitkom word ik er nog beroerder van terwijl het beste zou zijn; me erbij neerleggen en me bezighouden met iets nuttigs. Want het is eeuwig zonde van de tijd. Ik kom geen steek verder, word er chaggi van en dat werkt ook nooit prettig op de mensen om me heen.

Ik denk niet dat het altijd verkeerd is om eens na te denken over dit soort zaken, het is ook een manier om helder te krijgen wat voor mij belangrijk is in het leven. En wat me zoal bezighoudt.

Maar realistisch blijven is wel nodig, want de tijd die je erin steekt is voor altijd weg en het is zonde van de leuke dingen die je had kunnen doen.